این نویسنده معاصردرگفتگو با خبرنگارمهر، با بیان این مطلب افزود : بین همه سازمانها و نهادهای فرهنگی اصول کلی مشترک است ، مثلا توجه به اخلاق و رفتاردرست ، تربیت فرهنگی مناسب ، توجه به شناختن جایگاه فرهنگی سرزمین خود ، شناخت و احترام به خانواده ها و تلاش و پیشرفت که بین همه سازمانها مشترک است .
محمد میرکیانی ادامه داد : کسانی که درحوزه ادبیات کودک و نوجوان کارمی کنند به این مسائل عام می پردازند ، اما مسائلی هم برای هرسازمان و نهادی تعریف شده است یعنی هرسازمان و نهادی بر اساس ماموریتی که به آنها واگذار شده فعالیت فرهنگی اش نیز تعریف شده ای نیز دارند و به طور طبیعی نویسندگان نیز براساس این تعریف ها باید تلاش کنند .
وی تصریح کرد : ناشران خصوصی اختیار سرمایه خود را دارند ، بعضی ازآثاررا چاپ می کنند و بعضی از آثار را چاپ نمی کنند ، منتهی مهم این است که کسی توانایی داشته باشد و بتواند کارخلاق به عنوان نویسنده انجام دهد هیچ وقت درنمی ماند ، مشکل عمده ما ازطرف خود نویسندگان است ، هرنویسنده ای توانایی ها و خلاقیت هایی دارد و دردرجه اول باید آن خلاقیت ها را کشف کند و وقتی کشف کرد می تواند براساس نیازهای هر نهاد و سازمان فرهنگی فعالیت کند .
این نویسنده اضافه کرد : گاهی عملا بسیاری از کسانی که درحوزه ادبیات کودک و نوجوان فعالیت می کنند به بن بست می رسند ، به معنای واقعی نویسنده نیستند و کارخلاق نمی توانند انجام دهند .
محمد میرکیانی درخصوص وجود سیاستی روشن و یکدست در زمینه نشر آثار ادبی ، گفت : سیاست ها زیاد فرقی با هم ندارند ، تمام حوزه های مرتبط با ادبیات کودک می خواهند آثاری بنویسند که مربوط به کودک و نوجوان باشد ، جذاب باشد ، درمخاطبان کودک و نوجوان ایجاد علاقه مطالعه کند ، رفتارهای اخلاقی و تربیتی را بین کودکان ترغیب کند و ... ، اما فرض کنید سازمانی مانند سازمان تبلیغات اسلامی تصمیم می گیرد کتابی در خصوص نماز و روزه منتشر کند ، چراکه کاراین سازمان همین مسئله است و نمی تواند آثارطنزعام را منتشر کند . غالبا نویسندگان جوان ما فکر می کنند هر داستانی که بنویسند ، به صرف اینکه نویسنده اند هر جایی باید چاپ شود و مورد تشویق هم قرار بگیرند .
نظر شما