به گزارش خبرنگار مهر، صدیقه غریبی کارشناس مسائل فرهنگی اجتماعی و رسانه با اشاره به شرایط جنگ و تغییر زمین بازی رسانه ها و سکوها از لزوم تغییرات پلتفرم ها در شرایط جدید نوشت.
در این یادداشت آمده است:
«در بحث عملکرد پلتفرمهای نمایش خانگی در شرایط بحران، گاه تحلیلها به سمت قضاوتهایی شتابزده میروند. بحرانها بهطور هم زمان هم تهدیدها و آسیبهایی را آشکار میسازند و هم فرصتهایی را برای سکوهای رسانهای ایجاد میکنند.
از نظر ساختاری، صنعت پلتفرم در ایران هنوز در حال تثبیت است و بخش قابل توجهی از زیرساخت آن به وضعیت عمومی شبکه و سیاستهای ارتباطی کشور وابسته است. به همین دلیل، در دورههایی که اینترنت دچار ناپایداری یا محدودیت میشود، پلتفرمها ناگزیر با مشکلاتی روبهرو میشوند که خارج از کنترل مستقیم آنهاست؛ از اختلال در دسترسی کاربران گرفته تا ناپایداری در توزیع محتوا. در چنین شرایطی، ارزیابی عملکرد این سکوها بدون در نظر گرفتن این محدودیتهای فنی، تحلیلی ناقص خواهد بود.
با این حال، بحران فقط عرصه محدودیت نیست. همین وضعیت میتواند برای پلتفرمهای داخلی فرصتی ایجاد کند تا جایگاه خود را در زیست رسانهای خانوادهها بازتعریف کنند. وقتی دسترسی به بسیاری از منابع رسانهای خارجی بیثبات میشود، توجه مخاطب به سکوهای داخلی افزایش مییابد. اما تبدیل این توجه به اعتماد پایدار، بیش از هر چیز به نحوه مدیریت محتوای ارائهشده بستگی دارد.
مهمترین آزمون پلتفرمها در چنین شرایطی نه صرفاً توان فنی آنها، بلکه «درک وضعیت روانی و اجتماعی مخاطب» است. در دورههای بحران، الگوی مصرف رسانهای تغییر میکند. مخاطب علاوه بر اینکه به دنبال فهم دقیق اخبار و شرایط است، نیاز دارد از فشار روانی فاصله بگیرد. بنابراین سیاست محتوایی پلتفرمها باید بتواند در ایجاد امید آفرینی، آرامش روانی و سرگرمی نقش جدی ایفا کند. و بالطبع نوعی تعادل که اگر به درستی مدیریت نشود، ممکن است فضای رسانهای را به سمت آشفتگی یا تشدید اضطراب سوق دهد.
در این میان، نقش تنظیمگری نیز اهمیت ویژهای پیدا میکند. ساترا به عنوان نهاد تنظیمگر در این حوزه با بهرهگیری از تجزیه و تحلیلهای تخصصی در بخش ارزیابی و پایش، میتواند علاوه بر تنظیم قواعد پلتفرمها، در پویایی و انطباق محتوا مبتنی بر شرایط بحران به سکوها کمک کند. چنین نقشی بهویژه در شرایط بحران اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا میتواند به هماهنگی سیاستهای محتوایی و حرفهای سکوها کمک کند و از پراکندگی تصمیمها جلوگیری کند.
در نهایت، باید پذیرفت که بحرانها قواعد عادی فعالیت رسانهای را تغییر میدهند. در دورههایی که جامعه با تنشهای امنیتی و اختلالهای ارتباطی روبهرو است، پلتفرمها ناگزیر هستند فراتر از رقابت تجاری و ملاحظات صرفاً فنی بیندیشند. درک شرایط جنگی و وضعیت ناپایدار اینترنت به این معناست که سکوهای رسانهای باید نقش خود را در تأمین نیازهای فرهنگی و روانی خانوادهها جدیتر ببینند. اگر این درک در کنار تنظیمگری هوشمندانه شکل بگیرد، پلتفرمهای داخلی میتوانند در لحظات حساس نهتنها بستر سرگرمی، بلکه بخشی از ثبات رسانهای جامعه نیز باشند.»
نظر شما