محمد رضا سرشار - نويسنده و منتقد ادبيات ، در گفت و گو با خبرنگار ادبي " مهر" با بيان اين مطلب گفت : در درجه اول ، كساني كه براي حضور در اين كلاسها انتخاب مي شوند ، بايد از سنين پائين و خردسالي با داستان آشنا شده باشند و به اندازه اي قابل قبول در اين وادي تنفس كرده باشند ، زيرا آشنايي بي واسطه با مقوله ادبيات داستاني در حوزه آموزش داستان نويسي بسيار مهم است.
قصه گوي ظهر جمعه راديو افزود : اشكال خيلي از كساني كه با تصوراتي به كلاسهاي داستان نويسي مي آيند و نهايتا نمي توانند به نقطه مطلوب نظرشان برسند ، ناديده گرفتن همين اصل است ، اين عده محال است داستان نويس شوند ، ممكن است در نهايت همتي كه از خود بروز مي دهند ، يك مدرس يا منتقد داستان شوند.
خالق داستان " آنجا كه خانه ام نيست " در ادامه يادآور شد : اگر چه مدعيان آموزش داستان نويسي در كشور ما كم نيستند ، اما تعداد كساني كه بتوانند از عهده اين مهم برآيند ، انگشت شمار و اندك هستند و خود من در حال حاضر مي توانم فقط از دو نفر اسم ببرم كه واجد شرايط آموزش داستان نويسي هستند.
عضو شوراي سردبيري روزنامه جوان تصريح كرد : نويسندگي يك فرد نمي تواند محرز كننده قابليت تدريس داستان نويسي وي باشد ، كساني را سراغ دارم كه نويسنده بوده اند ، اما نتوانسته اند در جايگاه مدرس ادبيات داستاني ، موفق ظاهر شوند.
سرشار ( رضا رهگذر ) در ادامه افزود : تداوم و استمرار هم در آموزش داستان نويسي مطلب بسيار مهمي است كه عمدتا ناديده گرفته مي شود.
وي گفت : تنها با طي چند دوره آموزش داستان نويسي نمي توان نويسنده شد ، اما ممكن است با نوشتن مكرر و پژوهش بيشتر فرد آموزش ديده ، اتفاقاتي در اين زمينه بيافتد.
تاریخ انتشار: ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۳ - ۱۴:۲۸
برقراري كلاسهاي داستان نويسي با چند شرط اساسي ، مي تواند ثمر بخش و توفيق آفرين باشند كه عدم توجه به هريك از اين شروط ، كارايي مورد نظر را ناقص و كم خواهد كرد.