وطن را نمی‌شود تا کرد و گذاشت توی کیف‌پول!

روزی که جنگ تمام بشود آنها که ماندند صاحب این خاکند. آنها که زیر بمب نان پختند، صاحب این خاکند. آنها که خون دادند و خاک ندادند، صاحب این خاکند و آنها که رفتند، صاحب یک تکه پلاستیک سبزند.

روایت «مجله مهر» از حمله امریکایی - صهیونی به محله‌ها؛

مشق مقاومت جنگ؛ بچه جوادیه خون بده باخت نمیده!

تا قلم هست از آن‌هایی مینویسم که با خانه‌های ۲۰متری در جوادیه زندگی خود را می‌ساختند اما با حملات متجاوزانه صهیون زندگی‌شان بر باد رفت مینویسم تا جهان بداند اسرائیل دشمن انسان و انسانیت است.

مردمانی که در برابر نمرود، آتش جنگ را برای وطن‌شان گلستان می‌کنند

امشب همه کسانی که برای دفاع از وطن پرچم برداشته راهی خیابان انقلاب شده‌اند؛ جلوی نمرود زمان ایستاده‌اند تا آتش جنگ را برای ایران گلستان کنند.

هَلا ‌بیکُم!

اشک‌هایم را پاک می‌کنم و بلند می‌شوم. قابِ عکس را بغل می‌گیرم، دوباره راه می‌افتم و متصل می‌شوم به جریانِ رودهای جاری در خیابان به سمت زائرهای این حرم، حرم جمهوری اسلامی.

به «امام» می‌گفتند «آقا»!

انتظار سخت بود و ما روزهای انتظار را در آن تصویر که شب‌ها روی ماه نقش می‌بست، آسان می کردیم. درست وسط همین بهت و گنگی بودیم که امام آمد.

رستم‌های واقعی!

رستم داستان ما دشمن ایران را به زانو درآورده است تا کودک سرزمینش شادمانه در خیابان‌های ایران پرچم تکان بدهد و تکبیر بگوید.

«مجله مهر» روایت می‌کند؛

مردم تهران در هوای دونفره چند میلیون نفری به خیابان آمدند!

شب را با دعا گذراندند. صبح را در خیابان آغاز کردند. تهران در جمعه آخر رمضان، پس از شب احیا، با راهپیمایی روز قدس بیدار شد.

روایت «مجله مهر» از روز قدس؛

با این مردم نازنین، تمام ایران سرای من است!

در روز قدس، عاشقان این مرزو بوم در سرتاسر ایران، پرچم کشور را با لبیک یا خامنه‌ای به اهتزاز درآوردند تا به دشمن بگویند هرگز اجازه نخواهند داد پرچم این کشور به دست اجنبی بیافتد.

برای کودکان ایرانی؛

بچه‌ها از جنگ، ترسش را خوب می‌فهمند!

ایران، قهرمان بسیار دارد. از کسانی که مدت‌هاست خیابان‌ها و مرزها را رها نکرده‌اند تا خود شما، که وارثان نجیب و زخمی این میهن استوار، مستقل و با عظمت هستید.

مثل همه مردم پای کار ایرانیم!

این روزها رفتن به گلستان شهدا و راهپیمایی‌های شبانه بخش مهمی از روتین زندگی همه ما شده است.