اعتکاف؛ فرصتی آسمانی

به گزارش خبرنگار مهر، وقتی می‌فهمیم که انسان موجودی است سالک و پویا به سوی رب و پرورش دهنده‌اش و از هر مسیری که برود سرانجام به لقای معبود و مقصودش می‌رسد آن وقت جهد و تلاش برای عزیزشدن و خریده شدن آرامش بی منتها یعنی خداوند، آغاز می‌گردد؛ اینست آغاز یک سیر سلوکی و عقلایی...

همیشه برخی زمان‌ها و برخی مکان‌ها بر برخی دیگر ارجح بوده و هستند و ارزشی والا دارند که یکی از آن زمان‌ها، یکی از ماه های عزیز خدا، ماه ولایت، یعنی ماه رجب است.

ماه رجب همان گهواره اعتکاف است

انسانی که در پیچ و خم های مادی غرق شده، انسانی که هر روز حرص و طمع اش نسبت به مادیات بیشتر می شود، انسانی که هر روز بیش از پیش تشویشش بیشتر و انسانی که دائماً دل در گرو رها شدن از سنگینی بار گناه دارد و دنبال رها شدن از تعلقات است، دنبال فرصتی است تا خود را بازیابد و اعتکاف، این فرصت آسمانی، بهترین موقعیت برای حظ بردن از خلوت خالق و مخلوق و دریای بیکران اُنس و مهر خداوند است.

اعتکاف فقط مختص اسلام و مسلمانان نیست

از زمانی که گِل و خاک لیاقت یافت تا کالبدی برای بهترین مخلوق، یعنی روح انسان، همان روحی که قادر متعال فرمود: «نفخت فیه من روحی» باشد، اعتکاف با توجه به آیه 125 سوره بقره جریان داشته و بوده است.

و هم اکنون زنگ اعتکاف به صدا درآمده و شاگردهای کلاس اُنس و مهربانی، مناجات و نیایش، گریه و تضرع توسط معلم مهربانی‌ها یعنی همان خالق بی همتا دعوت شده‌اند تا بر سفره احساس و عقل پلی به سوی سعادت و آخرت بسازند.

مکان این درس و بحث مساجد، محل عبادت مخلصین و مقربین است...

کتاب‌های درس این کلاس همه و همه معجونی از رحمت و لطف بی منتهای معلم بر شاگردانش است.

کتاب اول: نماز

نماز است که زنگار غفلت از روان می‌زداید و صیقل روح و روان است، همانکه روزی که « یوم تبلی السرائر» اش نام نهادند و در موردش می‌پرسند و تا جواب داده نشود به عقبه بعدی راهی نیست؛ همانکه رکوع اش نهایت زیبایی عبد در برابر معبود و ضامن پاکی و صافی است؛ همانکه دریاست در این برهوت گناه!

کتاب دوم: قرآن

شاید بتوان مهم ترین درس اعتکاف و به یاد ماندنی ترین لحظات اُنس را در فرصت اعتکاف، رجوع به کتاب تشریع یعنی کلام الله مجید پیدا کرد؛ همان کتاب که کلام آغازینش « اقرا بسم ربک الذی خلق» است که در اعتکاف و خلوت و تنهایی پیامبر (ص) در غار شکل گرفت...

گر که می‌خواهی خدا با تو سخن گوید، قرآن بخوان

کتاب سوم: روزه و مناجات

کتاب سوم روزه و تضرع است، همان پالایشگاه خلوص و نردبان صعود؛ متن کتاب روزه « وهم یستغفرون بالاسحار» است...

آنجا در خط اول این کتاب آمده که روزه شرط اعتکاف است تا با تمرین بندگی در کوی دوست، جهاد با نفس أماره را بیازماید و فرصتی برای بیعت مجدد با رب الارباب فراهم کند.

جالب آنست که در این فرصت سه روزه  سه کتاب خوانده می‌شود و در هر سه مورد کاربردی عمیق برای تمام لحظات و حالات دارند...

اعتکاف، حماسه‌ای معنوی

اعتکاف و حماسه معنوی، یکی از کارهایی است که می‌شود در این سه روز به فعلیت برسد و تحقق پیدا کند، همان تحقق و فعلیتی که مصداقی است برای سال حماسه!

در دین اسلام، اعتکاف نوعی حماسه محسوب می‌شود، علاوه بر آنکه عوام الناس از دریای بیکران معنویت و قرب و وصلش مستفیض می‌شوند و با برگزاری این مراسم روحانی و عبادی و معنوی خود را آماده عروج می‌کنند، بلکه می‌توانند نقش بسیار مهم و حیاتی در رویارویی با تهاجم فرهنگی و نفوذ غربی ایفا کند؛ چراکه شخصی که تجربه اعتکاف را درک کرده و مناجات شیرین و اُنس با خداوند و لذت گریه بر احوال خویش و توبه را پشت سر گذاشته، دیگر لذت‌های مادی و شهوانی در دیدگاهش حقیر و بی ارزش می‌شود و با اولین لبخند، پیامک، ماهواره، سیگار و نهایتاً اعتیاد و... دچار تباهی و هلاکت در گرداب فساد نمی‌شود.

پس در این سال حماسه چقدر شیرین است که در مساجد جامع شهرها حماسه معنوی هم تحقق بخشیده شود.

پس از اعتکاف، تجربه تکان دهنده توبه و گریه باید باقی بماند تا نور محبت خدا را در دل جلوه گر داشت؛ پس از اعتکاف می‌شود خود را وقف خدا کرد؛ چرا که در وقف بدون اذن صاحبش نمی‌شود تصرفی کرد، کسی که معتکف شده و خود را وقف کرده، گناه نمی‌تواند در او راه تصرف کند چرا که مالک آن یعنی خداوند متعال اجازه نمی‌دهد و این است همان معنای « فلاغوینک اجمعین الا عبادک المخلصین».

اینست همان ناله شیطان که گفت همه را بیچاره و اغوا می‌کنم مگر بندگان مخلصت را...